மகாத்மா.

மகாத்மா!… மகாத்மாவே இந்த வார்த்தையை நினைக்கும் தோறும்
மனதில் மகிழ்ச்சியும் உள்ளத்தில் எழுச்சியும் தோன்றுகின்றது
மண்ணுலகின் மாந்தனாய் பிறந்து விண்ணுலகின் தேவனாய் விளங்குகின்றாய்
மண்ணுள்ளவரை இனி உனை மறவோம்! மறவோம்! மறவோம்!

இப்புண்ணிய பூமியின் புகழ் மறைத்த பரங்கி யனை
இப்பார் புகழும் அகிம்சை வழிநின்றே விரட்டி விட்டாய்
இப்புவி உள்ளளவும் விந்தியமும் இமயமும் உன்புகழ் சொல்லும்
இயன்ற மட்டும் கங்கையும் காவிரியும் உன்புகழ் பாடும்.

வரிநீக்க தண்டியிலே உரிமை கொண்டே உப்பு செய்தாய்
வான்புகழ் உன் புகழை அங்கே ஏற்றி விட்டாய்
வந்த தொல்லை வென்றே எங்கும் ஏற்றம் கொண்டாய்
வழுவாமல் இன்றும் இப்புவி உன்புகழ் பாட விட்டாய்

அதர்மம் தோன்றும் போது அதையழிக்க நான் பிறப்பேனென்று
அகிலத்தை வாயில் காண்பித்த கண்ணன் மாய மன்னன்
கீதையிலே சொன்னதுபோல் நீ பிறந்தாயென்றே நான் எண்ணுகின்றேன்
இதையே எப்போதும் இயம்புகின்றேன் இனியிங்கு எப்போது நீபிறப்பாயோ?!…
ஃஃஃ
இவன் : மா. கலை அரசன்