காற்று (ஹைகூ).

மேகமற்று துடைத்துவைத்த வானம்
வரண்டபூமியை குளிப்பாட்டிச் சென்றது மழை
எங்கோ தோன்றிய புயல்.

பொட்டிழந்த நெற்றியாய் பூமி
மரங்களையும் பயிர்களையும் அழித்துச்சென்றது
புயல் காற்று.

வியர்வைப்பூத்து நிற்கும் இலைகள்
தென்றல் தழுவவில்லையோ இரவில்?
இலையில் பனித்துளிகள்.

அசையும் மரத்தைச்சுற்றிப் பறந்தது குருவி
நுணிக் கொம்பில் உட்கார்ந்திருக்கும் கூடு
கலைக்காதிருக்க வேண்டும் காற்று.

எல்லாம் அதன் செயல்
எந்த இடத்தில் உட்காரவைக்குமோ?…
சருகைப் புறட்டும் காற்று.

ஃஃஃ

Advertisements

3 பின்னூட்டங்கள்

  1. bala said,

    ஜனவரி 9, 2008 இல் 3:04 பிப

    Hai pa,

    So nice of u. What happend to u? I think u are in a mood of love with nature. Andso you done well. U know one thing, if we didn’t love nature , we cant write poems about that.

    But not only புயல் காற்று, we also cut the trees. We didn’t know the actual loser of this action. But we did. One side Natural calamities will affect the nature and the anotherside people will affect the nature. Every human being must know the value of nature. Then only our children will have a good future. Andso we must preserve our nature.

    Thanks kalai. Super. Your poem will be taught a lot of truth in our life. U can do like this. All the best.

  2. ஜனவரி 9, 2008 இல் 6:36 பிப

    nice one.. i relley love this one… you may read my poems form http://www.vizimozi.wordpress.com or http://www.thottrayaswamy.net.tc

  3. Deva said,

    ஏப்ரல் 30, 2009 இல் 12:19 பிப

    So Supeb


மறுமொழியொன்றை இடுங்கள்

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  மாற்று )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  மாற்று )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  மாற்று )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  மாற்று )

Connecting to %s

%d bloggers like this: