புரட்ச்சிப் பூக்கள் மலரட்டும்.

ஆறறிவு மனிதன்
ஓரறிவு குறைந்து
ஆட்டு மந்தையென
ஆகாதார் பின்செல்லும்
மடமை ஒழிந்திட
மனதில்
புரட்சிப் பூக்கள் மலரட்டும்.

பணத்தில் மோகம்கொண்டு
பாசம் துறந்துநின்று
பகைமை வளர்க்கும்
பாதக உள்ளம் நீங்கி
பசுந்தளிரென பாசம் வளர்க்க
மனதில்
புரட்சிப் பூக்கள் மலரட்டும்.

உள்ளத்தில் குறுகி
உற்றாரோடு பகைவார்த்து
உறவினரை ஒதுக்கிவாழும்
ஊன உள்ளம் நீக்கி
உலகமதை நேசித்துவாழ
மனதில்
புரட்சிப் பூக்கள் மலரட்டும்.

சொந்தமற்ற பொருள்
சொந்தமாக்கிக் கொள்ள
சிந்தை பிறழ்ந்து
சீர்கெட்டு வாழும்
சிறுவாழ்வு துறந்து சிறக்க
மனதில்
புரட்சிப் பூக்கள் மலரட்டும்.

கடமையை மறந்து
கள்வனைப் போல்
கண்டவரிடத்தும் பொருள்பறிக்கும்
கயமை உள்ளம் கனிந்து
கண்ணியமாய் வாழ
மனதில்
புரட்சிப் பூக்கள் மலரட்டும்.

துன்மதியோர் செயல்கண்டு பயந்து
துன்பத்தில் தோய்ந்து நடுங்கும்
துயரநிலை களைந்து
துணிவாய் தலைநிமிர்ந்து
துலாபாரமாய் நாளும் வாழ
மனதில்
புரட்சிப் பூக்கள் மலரட்டும்.

பாசத்தை பாலாக்கி
பசிபோக்கி வளர்த்த
பாச தெய்வங்களை வெறுக்கும்
பச்சோந்தி மனதைமாற்றி
பாசப்பிள்ளைகள் நாங்களென்று காட்ட
மனதில்
புரட்சிப் பூக்கள் மலரட்டும்.

தன்னலம் கொண்டு
தரணி நலன்மறந்து கருமியாய் வாழும்
தற்குறி எண்ணம் மாற்றி
தாயாய் எல்லோர்க்கும்
தந்துவாழும் வாழ்வு வாழ
மனதில்
புரட்சிப் பூக்கள் மலரட்டும்.

உயர்வு தாழ்வு பேதமை
உள்ளத்தில் வளர்த்து
உலகமக்களை பிரித்துப் பார்க்கும்
உதவாத எண்ணமகற்றி
உத்தமராய் யாவரையும் ஒன்றாய்ப்பார்க்க
மனதில்
புரட்சிப் பூக்கள் மலரட்டும்.

சாதிகள் பலபேசி
சண்டைசெய்து சிறுத்துமாயும்
சாக்கடை வாழ்வு அகற்றிட
சபதம் மனதில் ஏற்று
சான்றோராய் சிறக்க
மனதில்
புரட்சிப் பூக்கள் மலரட்டும்.

மதங்கள் கூறும்
மாட்சிமை மறந்து
மானிடம் துறந்து
மதம்பிடித்து சண்டையிட்டு மாயும்
மனங்கள் மாற
மனதில்
புரட்சிப் பூக்கள் மலரட்டும்..

ஃஃஃ

பூக்களில் உறங்கும் மௌனம் – 2.

உதயநேரத்திற்கு முன்பே
உதித்து
வியர்வைத்துளிகள் உதிர
ஆக்கள் கழனிக்கு கொண்டு சேர்த்தும்…

உண்ணும் உணவு
உழுத்துப்போன நியாயவிலைக் கடை
அரிசிக் கஞ்சான போதும்
உச்சிவெயில்
மண்டை பிழப்பதையும் பொறுத்து
உலகம் உண்ண
உழுது பயிராக்கியும்…

பயிர் ஊடாடும் களையறிந்து
கை வலிக்க மனையோடு அது களைந்து,
ஏரோடும் மாட்டிற்கும்,
பாழும் வயிறு
ஒரு பொழுதேனும் உணவுண்ண
பால் கரக்கும் பசுவிற்கும்
வரப்போரம் புல்பரித்து ஒய்ந்தும்…

செய்த பயிர் விட்டகல மனமின்றி
சுமந்த புல்சுமையோடு வீடு சேர்ந்து
கழனிநீர் ஒத்த
பழம்கஞ்சினை அமிழ்தமாய் உண்டு இரசித்தும்…

இயற்கைவிட்ட வழியில் தான் ஈன்ற
மழலைச் செல்வங்கள் செய்யும்
குறும்பை உச்சி மோந்து இரசித்தும்,
உதைக்கும் பிச்சிக்கால்களில்
பாறை உதடுகளால் வலிக்காது முத்தமிட்டும்…

நாளைய பொழுதாவது
நன்மை பயக்குமென்று நம்பி
நிம்மதியாய் தூங்குகையில்…
ஏழை உழவனின் முகத்தில் தெரியும்
பூக்களில் உறங்கும் மொனம்.

ஃஃஃ

பூக்களில் உறங்கும் மௌனங்கள்.

அதிகாலைச் சூரியன்
பயத்தில் கண்விழிக்கும் அளவு
காச் மூச் சத்தம்,
படுக்கையில்
கொஞ்சூண்டு மூச்சா போனதால்…

பசித்த வயிற்றுக்கு
பசியாற பால் வேண்டாமா?…
சிணுங்கி மாராப்பு சேலை பற்றி
அம்மாவின் கவனம் கவரும்
செல்லச் சிணுங்கல்கள்…

சிறு சிறு குறுகுறு நடையிட்டு
குடும்பத்தார் உள்ளத்தை
மொத்தமாய் குத்தகைக்கெடுக்கும்
குரங்குச் சேட்டைகள்…

எங்கெங்கோ
ஏகாந்தமாய் நோக்கி
கை கால் ஆகாயத்தில் உதைத்து
கன்னக் குழி மிளிர
மெல்லமாய் சிரித்து
சிந்தை கொள்ளைகொள்ளும் குறும்பு…

முற்றத்தில் சிறு நீர் கழித்து – அதில்
சிறுகை நீட்டி தாளம் தட்டி
மண்ணோடு சேர்த்து மாவு பிசைந்து
பூ உடலெங்கும்
சந்தணம்போல் பூசி மகிழ்ந்தும்…

காணும் பொருள் உடைத்து
பூரித்துப் பொங்கி
பூகம்பம் செய்தும்….

புயல் விட்ட பூமியாய் களைத்து ஓய்ந்து
புன்னகை பூத்து தூங்குகையில்
மழலை அழகு…
பூக்களில் உறங்கும் மௌனங்கள்.

ஃஃஃ